umiarkowanie


umiarkowanie
umiarkowanie I {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. n III, blm {{/stl_8}}{{stl_7}}'zachowanie miary w czymś; umiar': {{/stl_7}}{{stl_10}}Korzystać z życia z umiarkowaniem. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}umiarkowanie II {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł. {{/stl_8}}{{stl_7}}'z zachowaniem odpowiedniej miary, bez przesady; ostrożnie, powściągliwie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Stosować dietę umiarkowanie. Lansować modę umiarkowanie swobodną. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • umiarkowanie — I n I, blm → umiar Zachować umiarkowanie w jedzeniu i piciu. II «w sposób umiarkowany, w miarę, nie za dużo; z umiarem, powściągliwie, miernie» Gleba umiarkowanie wilgotna. Opalać się umiarkowanie …   Słownik języka polskiego

  • andante — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n ndm, rzad. I, Mc. andantencie muz. {{/stl 8}}{{stl 7}} utwór muzyczny albo część cyklicznego dzieła muzycznego wykonywane w umiarkowanie wolnym tempie {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}andante II… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • całkiem — Całkiem, całkiem «zwrot wyrażający umiarkowanie przychylną ocenę czegoś»: Interes rozkręcał się całkiem, całkiem. Ludziska walili drzwiami i oknami. GWr/12/04/2000. To (jest) całkiem inna para kaloszy zob. kalosz 2 …   Słownik frazeologiczny

  • bielicowy — przym. od bielica ∆ geol. Gleba bielicowa «gleba krzemionkowa występująca w klimatach umiarkowanie chłodnych, powstająca w wyniku rozpuszczającej i ługującej działalności wód wsiąkowych, charakteryzująca się kwaśnym odczynem i małą zawartością… …   Słownik języka polskiego

  • miara — ż IV, CMs. mierze; lm D. miar 1. «wielkość przyjęta za jednostkę porównawczą przy pomiarach wielkości fizycznych tego samego rodzaju» Miary handlowe. Miara długości, objętości, powierzchni, ciężaru. Miary czasu. Układ, system miar. Wzorzec miary …   Słownik języka polskiego

  • powściągliwie — powściągliwieej «w sposób powściągliwy, opanowany; ze spokojem, umiarkowanie, rozważnie» Zachowywać się powściągliwie. Uśmiechać się powściągliwie. Wyrażać się o kimś powściągliwie. Wypowiadać powściągliwie swoje sądy …   Słownik języka polskiego

  • środek — m III, D. środekdka, N. środekdkiem; lm M. środekdki 1. «miejsce mniej więcej jednakowo oddalone od końców przedmiotu, od krawędzi określonej powierzchni; część środkowa przedmiotu, powierzchni, punkt centralny, centrum; część środkowa odcinka… …   Słownik języka polskiego

  • umiar — m IV, D. u, Ms. umiararze, blm «brak przesady; powściągliwość, umiarkowanie» Nie mieć umiaru w dowcipach, żartach. Pić bez umiaru. Bawić się z umiarem …   Słownik języka polskiego

  • walc — m II, DB. a; lm M. e, D. ów «wirowy taniec towarzyski, w takcie 3/4, w tempie umiarkowanie szybkim; muzyka do tego tańca» Walc wiedeński. Walc z figurami. Tańczyć, grać walca. Prosić kogoś do walca. ∆ Walc angielski «odmiana walca, o… …   Słownik języka polskiego

  • wstrzemięźliwie — wstrzemięźliwieej «w sposób wstrzemięźliwy, z umiarem; powściągliwie, umiarkowanie» Żyć wstrzemięźliwie. Zachowywać się wstrzemięźliwie …   Słownik języka polskiego